Senin Renklerin Nedir?

Archive for Ocak, 2014

Sonsuz Gelen Acı Bekleyiş

Etrafı ağaçlarla çevrili bir parkın, en ıssız köşesinde, üzerinde kedinin bile oturmaya cesaret edemediği kadar soğuk bir bankta oturuyorum. Burada oturmamın tek sebebi insanların beni görmemesini sağlamaktı. Sanırım başardım çevremde beni şaşkınlıkla süzen birini görmedim henüz. Bekleyişim o kadar ki ıssız ve yalnız. Belki farkedilmek istiyorum belki hiç istemiyorum. Bu durumumdan memnun muyum? Hayır! Kim böyle yaşamak ister ki. İşte hayat bazen insanı bu hale sokabiliyor. Bir tek ben miyim diyorsun bunu hisseden el ele ya da gülerek arkadaşlarıyla sohbet eden insanların geçtiğini görünce. Bu hale nasıl mı geliyor insan? Düşünün ki bu günlerden önce hayallerini gerçekleştirmiş her günü dopdolu çalışarak geçiriyorsun. İş çıkışı sevdiklerine zaman ayırmaya can atıyorsun çünkü senin iş yoğunluğunu hafifleten tek şey arkadaşınla bir iki sohbet etmek kah gülmek kah hüzünlenmek. İşte aldın dopingi ve yarın kaldığın yerden devam, gün yine yoğun ama mutlu biter. Şunu iyi biliyorum: Çalıştığın kadar mutlusun! İnsanı diri tutan tek şey karşılıklı olarak iyiliklerde bulunarak geçen gündür.
O günlerimi özledim.

Reklamlar
%d blogcu bunu beğendi: