Senin Renklerin Nedir?

Posts tagged ‘iyilik’

Mutluluk Bazen Bir El Arabasını İtmede

Bugün kurs verdiğim merkezden dönerken her zamanki gibi eve yürüyerek mi gitsem yoksa hemen yanımdan geçen minibüse mi binsem diye düşünürken kendimi yürümeye -aslında bacaklarım- çoktan karar vermiş buluyorum.

Ara sokaklardan yürüdüğüm için eve dönüş yolum biraz engebeli kâh yokuş çıkıyorum kâh yokuş iniyorum. Sırada ikinci o en dik yokuşumu çıkmaya başlamışken, bir el arabası çeken eskici gördüm. El arabasının üzerinde ağır yükler vardı belli. O dik yolu nasıl çıkacak diye izlemeye başladım. İçimden mümkün değil burayı çıkması diyordum, geri dönüp yolunu uzatarak geçmeli karşı caddeye. Ama pek geri döneceğe benzemiyordu, ittikçe itiyordu tam da ağır ağır ilerlemeye başlıyordu ki gücü yetmeyip geri kayıyordu. Bu adama yardım etmeli ama nasıl diye düşünmeye başladım. Kendime güvenmiyordum: “Sizinle birlikte yukarı doğru itebilir miyim?” demeye. Benim gücüm yetmez diye düşünüyordum. Derken yoldan bir genç geçiyordu ve: – “Şu adama yardım edelim mi” diye sordum. Genç çocuk önce ne dediğimi pek anlayamadı, yineledim sözümü. Omzunu silkerek: – “Olur” dedi. Adamın yanına gittik ve: – “Birlikte itelim” dedik. Adam bize öyle bir baktı ki gözlerinden belliydi bize şükrettiği. Altı kol bir gayretle itmeye başladık, ben ellerimi kaldırdım bir ara, durakladıklarını farkettim. Sevindim, gülümsedim gizlice, kol kaslarım sandığım kadar güçsüz değilmiş. Çıktık yavaşça düzlüğe, çektik ellerimizi arabadan. Adam bize gülümseyerek – “Sağolun, bugün karıma anlatacağım sizi.” dedi ve uzaklaştı.

Ben de yoluma devam ettim, sırada üçüncü yokuş vardı ama düşünmüyordum bunu da rahat bir şekilde yürüyeceğim nasılsa.

Farkında değiliz belki ama hayatta da sürekli dik yokuşlarla karşılaşıyoruz. Kimi zaman yalnız yürüyoruz kimi zaman da yanımızda yardım edebilecek birini bekleyerek. Elbette tek başına o yolu aşmak güzeldir, sana kendini tanıma imkanı verir. Güç katarsın benliğine. Ama bazen öyle bir yük biner ki üstünüze yalnız aşmak mümkün değildir. Yanınızda size destek olacak, sizi anlayacak birilerini ararsınız. Emin olun ki o kişiler aslında hep yanınızdaki kişilerdir. O anı bekliyorlardır. Size bu yükü birlikte taşımak için hazır olduklarını gösterecekleri anı. Böyle insanlar varsa çevrenizde sizden özeli yoktur. O özelliği siz kazanmışsınızdır. Karakteriniz bunu sağlamıştır. Stephen R. Covey: “Tekniğe hayat veren tek şey temeldeki iyiliktir.” sözüyle gayet iyi anlatmış. Unutmayın siz buna değersiniz.

Reklamlar
%d blogcu bunu beğendi: